Ta cześć Chorwacji, która mieliśmy okazję poznać podczas naszego wyjazdu to Dalmacja. Dalmacja to historyczna kraina, która ciągnie się przez Chorwację, Bośnię, Hercegowinę i Czarnogórę wschodnim wybrzeżem Adriatyku. Rozciąga się od wyspy Pag na północy, aż po Zatokę Kotorską na południu, tworząc pas o szerokości
do 50 km i długości około 400 km. Obejmuje również około 1000 przybrzeżnych wysp.
Bliskość morza wpływa zasadniczo na klimat, a co za tym idzie, na roślinność.
Roślinność Dalmacji to typowa formacja śródziemnomorska, zdominowana przez wiecznie zielone zarośla makii, pachnące zioła (szałwia, kocanki) oraz liczne gatunki sosen, w tym sosna alepska i pinii. Krajobraz uzupełniają uprawy oliwek, fig, winorośli oraz egzotyczne palmy, agawy i oleandry. Wyższe partie gór porastają lasy iglaste
kaki
Latem na polach uprawnych można w Chorwacji znaleźć wielkie ilości dzikiej portulaki, którą można spotkać również w Polsce. To najsmaczniejsze z letnich dzikich warzyw. Na Bałkanach je się ją zwykle z ziemniakami. Można ją ugotować i podawać osobno, albo surową posiekać i wymieszać z gorącymi ziemniakami.
Moją uwagę przykuł chleb świętojański. Drzewo to ma liście podobne do jesionu, a owoce, strąki mają w środku słodkawą pulpę. Dawniej stanowiła ona pożywienie biedaków, robiono z niej też mąkę. Znany w Chorwacji pod nazwą rogacz, często stanowi dodatek do rakiji, nadając jej słodki smak. Rakiję z rogaczem powszechnie sprzedają się przy drodze ze Splitu do Dubrownika, w dolinie Neretwy.
Mam nadzieję, że tymi kilkoma zdjęciami zainspirowałam Was do dalszych poszukiwań informacji o Chorwacji jako destynacji turystycznej i kraju w Europie…